แม่เหมียว ที่ปรึกษา กัลยาณมิตร สำหรับ คู่รัก พ่อแม่และครอบครัว

จุดอ่อนของการเป็นแม่  by แม่เหมียวsupermomlifecoach คุณเคยเป็นแบบนี้ไหมคะ? ตั้งใจ... ตื่นเต้น... ดีใจ.. หรืออาจจะยัง งง งง ตอนที่รู้ว่าเรากำลังจะเป็นแม่ ..

บทเรียนจากเด็กๆ  by แม่เหมียวsupermomlifecoach หลังกลับจากไปงานกีฬาสีอนุบาล ได้เรียนรู้บางอย่างจากเจ้าหนูตัวน้อย.. ในการแข่งขันชักเย่อ ทีมสีชมพูตัวเล็กกว่าทีมคู่แข๋งอย่างเห็นได้ชัด สิ้นเสียงนกหวีดเริ่มการแข่งขัน ยื้อกันได้แค่สิบวินาทีแรก 

บันทึกหนูเปีย ตอน 9   เลือกได้แล้ว ...  ทำเลย by แม่เหมียวsupermomlifecoach (หนูเปีย จาก หนังสือเข็มทิศจิตใต้สำนึก โดย ครูอ้อย ฐิตินาถ ณ พัทลุง) คิดว่า ผ่านเรื่องยากๆ มาได้แล้ว จะไม่มีอะไรแล้วเหรอ  ชีวิตเป็นของยาก ชีวิตมีเรื่องเข้ามาให้เรียนรู้ไม่สิ้นสุด แต่เรา “เลือก” ที่จะผ่านเรื่องยากๆ ไปได้อย่างง่ายๆ มันจะง่าย เมื่อเราฝึกใช้บ่อยๆ จนมันชิน มันง่าย (ขุดร่องน้ำใหม่ให้สมอง ให้ชีวิตเรา) เกิดอะไรขึ้นอีก ทำยังไงดี?

บันทึกหนูเปีย ตอน 8  เจออะไร .. ก็ให้อภัยได้อีก by แม่เหมียวsupermomlifecoach (หนูเปีย จาก หนังสือเข็มทิศจิตใต้สำนึก โดย ครูอ้อย ฐิตินาถ ณ พัทลุง) วันแรกของการเรียนคอร์ส Healing Trance 3 วัน (5-7 ส.ค. 54) ครูอ้อยเริ่มทรานส์แรกด้วยการบอกว่า เอาแบบง่ายๆ สบายๆ ก่อนละกัน ให้เรานึกถึงเหตุการณ์ที่เราไม่ชอบไว้ก่อน... ช่วงนั้นกำลังต่อเติมบ้าน แล้วก็มีปัญหาต้องวีนกับช่างบ่อยๆ เลยเอาเหตุการณ์นี้แหละ ตัดสินใจเลือกเหตุการณ์นี้เพราะอยากเปลี่ยนที่ตัวเอง ไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้ (เพราะเราเข้าใจแล้วว่าโลกไม่เปลี่ยน ต้องเปลี่ยนที่ตัวเราเอง)... แล้วครูก็ให้นอนลง พาผ่อนคลาย แล้วก็ให้นึกถึงเรื่องที่เราเตรียมไว้ ตอนนั้นคิดว่า สบายเลยเพราะเตรียมเรื่องไว้แล้ว ขณะที่กำลังนึกถึงเหตุการณ์วีนกับช่าง.. จู่ๆ ก็มีเสียงจากข้างในตัวเราบอกว่า “ไม่ใช่อันนี้” แล้วก็.. พรึ่บ.. เห็นตัวเองเป็นเราตอนเด็ก ทะเลาะกับพี่ชายคนรองแต่สู้ไม่ได้เพราะตัวเล็กกว่ามาก มองหาอาวุธอะไรซักอย่างมาถือไว้ให้อุ่นใจ หันไปเห็นปากกาของพ่อเปิดปลอกวางไว้บนโต๊ะ วิ่งไปหยิบมาถือไว้ในมือ ขู่พี่ชายว่าอย่าเข้ามานะ ตอนนี้เราสู้ได้แล้วนะ พอพี...

บันทึกหนูเปีย ตอน 7  นางฟ้าตกสวรรค์ by แม่เหมียวsupermomlifecoach  (หนูเปีย จาก หนังสือเข็มทิศจิตใต้สำนึก โดย ครูอ้อย ฐิตินาถ ณ พัทลุง) หลังจากจบคอร์ส Practitioner 7 วัน รู้สึกเหมือนเพิ่งลงมาจากสวรรค์ มีความสุข พองฟู เบา สบาย ความรักความสุขเอ่อล้นมาจากหัวใจ อยากแบ่งปันสิ่งดีๆ ให้ทุกๆ คนที่เรารู้จักและได้พบเจอ เดินยิ้มได้ทั้งวัน เห็นแต่สิ่งดีๆ โกรธใครแทบไม่เป็น ชอบมากๆ รักตัวเองที่เป็นเหมือนนางฟ้าแบบนี้สุดๆ .. แต่.. แต่..แต่ ยิ่งได้กลับมาใช้ชีวิตในโลกมนุษย์ โลกแห่งความเป็นจริงนานเท่าไหร่ ดีกรีความเป็นนางฟ้าก็ค่อยๆ ลดลง ลดลง ..ลดลง จนเกือบจะกลับไปเท่าเดิม ไปเป็นคนธรรมดาที่ไหลไปตามทุกข์-สุขของกระแสชีวิตเหมือนเดิม.. เริ่มรู้สึกหงุดหงิด ผิดหวังกับตัวเอง หดหู่ เหมือนกับมีเสียงบอกตัวเองว่า “แล้วเอาเข้าจริง มันก็ไม่เวิร์คว่ะ ดูดิ จะกลับไปเหมือนเดิมแล้ว.. แป่ววว” ดึงตัวเองขึ้นมา แล้วก็รู้สึกดาวน์อีก..ขึ้นๆ ลงๆ แบบนี้อยู่หลายครั้งเหมือนกัน .. วันหนึ่งขณะที่ดีกรีนางฟ้าเริ่มตกต่ำถึงขีดสุด ถามตัวเองว่า “เอาไงดีวะเนี่ยเรา ทำไงดี เป็นแบบนี้บ่อยๆ ไม่ไหวว่ะ” ทันใดนั้น ข้างในตัวเร...

บันทึกหนูเปีย ตอน 6 by แม่เหมียวsupermomlifecoach  (หนูเปีย จาก หนังสือเข็มทิศจิตใต้สำนึก โดย ครูอ้อย ฐิตินาถ ณ พัทลุง)  “การเปลี่ยนความเชื่อที่อยู่ในตัวเราเอง” เมื่อเราได้ให้อภัยแล้ว ก็เหมือนกับเราได้ปลดปล่อยตัวเองให้เป็นอิสระจากเชือกที่พันธนาการเราอยู่.. สิ่งสำคัญอันต่อมาที่จะทำให้เราใช้ชีวิตได้เต็มศักยภาพก็คือ การเปลี่ยนความเชื่อที่อยู่ในตัวเรา.. อยู่ในจิตใต้สำนึกของเราเอง.. ..การที่เราเจ็บปวดจากเหตุการณ์หรือผู้คนที่ทำกับเรา..แล้วโดยไม่รู้ตัวเราก็เอากากบาทมาแปะที่หัวตัวเอง ด้วยความรู้สึกผิด รู้สึกแย่กับตัวเอง.. มันเป็นการลดคุณค่าในตัวเรา ซึ่งมันทำให้เราใช้ชีวิตที่ผ่านมาด้วยความเชื่อที่ผิดๆ.. เราต้องเปลี่ยนภาพที่เล่นในหัวเสียใหม่ เปลี่ยนความเชื่อเสียใหม่.. ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น.. สิ่งที่คนๆ นึง ทำร้ายเรา มันเป็นการบอกคุณค่าของเค้า บอกถึงปัญหาในตัวเค้าที่เค้ายังไม่รู้ ยังไม่ได้เข้าไปจัดการ.. ซึ่งมันเป็นปัญหาของเค้าล้วนๆ ไม่เกี่ยวอะไรกับเรา ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณค่าในตัวเรา.. เรายังคงเป็นเราที่เกิดมาเพื่อเป็นที่รัก... รักใครบางคน..เป็นเราที่ยอดเยี่ยมสวยงามคู...

บันทึกหนูเปีย ตอน 5 by แม่เหมียวsupermomlifecoach  (หนูเปีย จาก หนังสือเข็มทิศจิตใต้สำนึก โดย ครูอ้อย ฐิตินาถ ณ พัทลุง) “การให้อภัย(อโหสิกรรม)” เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในการเปลี่ยนชีวิตเรา ไม่ใช่เพื่อใคร แต่เพื่อตัวเราเอง คำว่า “ให้อภัย” ฟังดูเหมือนเราต้องเป็นผู้ให้คนอื่น แต่ที่จริงแล้ว มันคือ การ “ให้อิสระ” กับตัวเราเอง ให้อภัย ตัวเราเอง.. ยังไงน่ะเหรอ... ก็เพราะ เมื่อเรารู้สึกโกรธแค้น(ผูกอาฆาตพยาบาท) ใคร..มันจะเกิดพันธะขึ้นสองอย่าง 1.คือสิ่งที่เราโกรธ เกลียดในตัวคนอื่น เราจะมีสิ่งนั้นอยู่ในเราโดยไม่รู้ตัว 2.ขณะที่เราโกรธแค้นคนที่ทำให้เราเจ็บปวด โดยไม่รู้ตัวเราก็จะเอากากบาทมาแปะที่หัวตัวเองด้วยความรู้สึกผิด รู้สึกสูญเสียคุณค่าในตัวเอง .. ซึ่งสองสิ่งนี้แหละที่จะกลายเป็นพันธนาการให้เราผูกติดตัวเองอยู่กับคนๆ นั้นและเหตุการณ์นั้นจนกลายเป็นพลังลบที่คอยขับเคลื่อนชีวิตเราให้เป็นไปในทางที่ไม่สร้างสรรค์.. ทำให้เราใช้ชีวิตได้ไม่เต็มที่ ไม่เต็มร้อย เหมือนกับมีอะไรถ่วงๆ หน่วงๆ ชีวิตเราไว้ เป็นพันธนาการที่เกิดขึ้นโดยที่เราไม่รู้ตัว เพราะมันเกิดในระดับของจิตใต้สำนึก ไม่ใช่ในระด...